MAHKEMESİ : LAPSEKİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/02/2008
NUMARASI : 2007/159-2008/24
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, kayden maliki ve işletmecisi bulundukları 12, 13, 21 ve 176 parsel sayılı işyeri ve depo olarak kullanılan taşınmazlar ile 17 NA 466 plakalı araca davalıların müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, taşınmazlara ve araca müdahalelerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlar ve araca davalılardan E. E.’nin haksız olarak müdahale ettiği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden ise, taşınmazlar ve araca müdahalelerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı E.E. ve davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olarak açılmış, mahkemece davalı E. yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar M. ve İ.yönünden reddine karar verilmiştir.
Davacılar ve davalı E. kararı temyiz etmişlerdir.
Davacı tarafa karar 15.09.2008 tarihinde tebliğ edildiği halde süresinde temyiz etmemişlerdir. Davalı E.temyizi üzerine, karşı temyiz olarak davalılardan M.ve İ.yönünden kararı temyiz etmişler, başka bir deyişle davacıların E.e yönelik bir temyiz itirazları yoktur. Öyleyse, adı geçen davalılar kararı temyiz etmediklerine göre, Erdinç'in temyizi üzerine davacıların bu davalılar bakımından temyiz haklarının bulunduğu kabul edilemeyeceği gibi, karşı temyiz olarak da nitelendirilemez. Bu nedenle davacıların davalılar M.ve İ.yönünden temyiz itirazlarının reddine.
Davalı E.in temyizine gelince; E.'in dava tarihi itabariyle dava konusu taşınmazlarda hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı ve aracı da bu nedenle kullandığı sabittir. Davalı E.e davanın devamı sırasında çekilen uyarı ile hizmet akdinin varlığı kabul edilmiştir. Davalı Er.de beyanında 10 yıldan beri davacıların yanında çalıştığını belirtmiş ve davacılar da bu savunmaya karşı çıkmamışlardır.
Hal böyle olunca, davalı E.'in taşınmazı ve aracı kullanımının haksız olduğunu söyme olanağı yoktur. Davanın E.yönünden de reddi gerekirken kabulü doğru değildir. Davalı E.in bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Hükmün açıklanan nedenlerle ve E. yönünden HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy