MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/12/2007
NUMARASI : 2000/489-2007/293
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı,kayden maliki bulunduğu 5 parsel sayılı taşınmazın 15/212 payını kendisinin ve yakınlarının öldürüleceği korkusuyla davalıya satış yoluyla temlik ettiğini,davalı ve diğer suç örgütü mensuplarının ceza mahkemesinde yargılamalarının devam ettiğini ileri sürüp tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı,dava konu taşınmaz payını bedelini ödeyerek satın aldığını,iddiaların doğru olmadığını,ev boşaltılmayınca dahili davalıya bedeli karşılığı temlik ettiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Dahili davalı S.,dava konusu taşınmaz payını bedelini ödeyerek satın aldığını,iyi niyetli olduğunu,davanın 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece,davanın çekişme konusu taşınmazın temlik tarihinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı,kayıt malikinin kötü niyeti ve temlikin muvazaalı olduğunun ispat edilemediği,davalı R.'ın halen kayıt maliki bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar,davacı tarafından süresinde tep.yiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dq$ya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava,ikrah hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;davacının çekişme konusu 5 parsel sayılı taşınmazdaki 15/212 payını ipoteği ile yükümlü olarak 10.12.1998 tarihli akitle S. Y.e,onun da aynı payı 02.08.1999 tarihli akitle davalı R.'a,onun da 08.07.2002 tarihli akitle dahili davalı Süleyman Sever'e satış yoluyla temlik ettiği,yargılama içinde taşınmazın kayden el değiştirmesi sebebiyle mahkemece HUMK.nun 186.maddesinde öngörülen usul işleminin tamamlandığı ve eldeki davaya iptal ve tescil istekli olarak yeni malike karşı devam edildiği anlaşılmaktadır.
Davacının,taşınmazın tehdit(ikrah) edilmesi sebebiyle intikalini gerçekleştirdiğini, esasen taşınmazı sonradan alan kişi ile birlikte ara maliklerin bir şebeke olduklarını,tehdidin devam ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı görülmektedir.
Gerçektende,ara malik S.ondan edinen R.'ın organize suç örgütü oluşturmak suretiyle böylesi işlem yaptıklarından dolayı ceza takibatına uğradıkları, davalı R.Y.hakkında Cumhuriyet Savcılığınca takipsizlik kararı verildiği,diğer sanıklar hakkında açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda,İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2003 tarih,2003/163 Esas,2003/303 karar sayılı ilamı ile S.Y.'in cürüm işlernek için teşekkül meydana getirmek suçundan beraat ettiği, kararın Yargıtay 6.Ceza Dairesince bu yönlerden onandığı,ancak anılan ceza dosyası kapsamı ile S. ve davalı R.'ın birlikte hareket ettikleri kişilerin davacıya karşı adam kaldırmak suçunu işledikleri,tehdit suretiyle dava konusu taşınmazın temlikini sağladıkları sonucuna varılmaktadır.
O halde, bu işleyiş içerisinde özellikle anılan Ağır Ceza Mahkemesi dosyası dikkate alındığında davacı Yakup'un ikraha maruz kalmadığını söyleyebilme olanağı yoktur.
Diğer taraftan,çekişme konusu taşınmazın pay temlikinin 10.12.1998 tarihinde yapıldığı,davacının Cumhuriyet Savcılığında müşteki sıfatıyla 05.10.1999'da ifade verdiği göz önüne alındığında şikayet tarihi ile dava tarihi arasında Borçlar Yasasının 31.maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği söylenemez.
Hemen belirtilmelidir ki,dava devam ederken taşınmazı edinen Süleyman'ın ilk el olmadığı tartışmasızdır.
Bilindiği üzere;Türk Medeni Kanununun 1020.maddesinde öngörülen sicilin aleniyeti ve buna dayalı olarak sicile güven ilkesinden istifade ile taşınmazı elde eden kişinin iyi niyetli olması halinde ediniminin korunması gerekeceği Türk Medeni Yasasının 1023.maddesi gereğidir.
Bu ilkeler çerçevesinde son kayıt maliki S.'ın durumu irdelendiğinde,özellikle tanık ifadeleri uyarınca S.'ın ikrah olayını bilen ve bilebilecek konumda bulunan kişi olduğu sonucuna varılmaktadır.Buna göre,S.ın Türk Medeni Yasasının 1024. maddesi delaletiyle 1023.maddesi hükmünden istifade edemeyeceği tartışmasızdır.
Hal böyle olunca;davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy