MAHKEMESİ : FATİH 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/05/2009
NUMARASI : 2008/335-2009/115
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, 1111 ada 43 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümü 25.07.2008 tarihinde dava dışı A. M..’den satın aldığını, ancak anılan şahsın oğlu olan davalının hiç bir haklı sebebe dayalı olmaksızın taşınmazı tahliye etmediğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.
Davalı, taşınmazı tahliye edeceğini ancak, demirbaşlar için yapmış olduğu masrafın kendisine ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, müdahalenin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, çaplı taşınmazdaki bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1111 ada 43 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğu davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı kayden sabit olup, buna göre mahkemece el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, bilindiği üzere TMK’nun 994 maddesinin ilk fıkrasında “ İyiniyetli zilyet, geri vermeyi isteyen kimseden şey için yapmış olduğu zorunlu ve yararlı giderleri tazmin etmesini isteyebilir ve bu tazminat ödeninceye kadar şeyi geri vermekten kaçınabilir” düzenlemesi karşında; somut olayda davalı taşınmazın eski maliki babası tarafından kendisine oturması için verildiğini, bu nedenle zorunlu ve yararlı masraflar yaptığını ve hapis hakkı olduğunu savunmuştur.
Hal böyle olunca, mahkemece bilirkişi aracılığıyla davalı tarafından yapılan zorunlu ve yararlı giderlerin belirlenmesi TMK’nun 994 maddesi uyarınca bu bedel üzerinden davalı yararına hapis hakkı tanınması suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken anılan hüküm göz ardı edilerek mutlak suretle el atmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru değildir.
Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.