MAHKEMESİ : EYÜP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/11/2008
NUMARASI : 2007/119-2008/363
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 23 parsel sayılı taşınmazı davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 23 parsel sayılı taşınmazın davacı idare adına kayıtlı olduğu, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Davacı, kayden maliki olduğu 23 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının davalı tarafından ikametgah olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışıtır. Gerçekten de davalı, çekişmeli taşınmazın bir bölümünü kullandığını, söz konusu caminin görevlisi olduğunu savunmuştur.mülkiyet sahibi idarenin görev yönünden davalıya ilişkin bir tasarrufu ve iradesi bulunmadığından davalının taşınmazı kullanmasının yasal bir dayanağının varlığı kabul edilemez.
Öyle ise, fuzuli şagilin taşınmazı kullanmasından dolayı arsa malikine ödemekle yükümlü olduğu ecrimisil hüküm altına alınmak suretiyle davalı fuzuli şagil kabul edildiği halde elatmanın önlenmesine de karar verilmesi gerekirken mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.