MAHKEMESİ : İZMİR 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/05/2009
NUMARASI : 2006/121-2009/203
Taraflar arasında görülen davada; Davacı, paydaşı oldukları 7151 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki paylarının 5283 Sayılı Yasa uyarınca Hazine’ye devredildiğini, hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde yolsuz olarak Hazine adına yapılan tescilin iptali ile yaptıkları özel parselasyona göre belirlenen pay oranlarında tescil talebinde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, taşınmazın ifrazının mümkün olmadığı, 5283 Sayılı Yasaya göre yapılan devirin de yerinde olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.3.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ....ile temyiz edilen Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü vekili Avukat ...., T.C. Maliye Bakanlığı vekili Avukat...geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edilen ... (A.) gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazda davalıya ait payın 5283 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı Hazine’ye devredildiği anlaşılmaktadır.
Davacı, davalı Hazine adına yapılan tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.
Yanlar arasındaki uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında 19.1.2005 gün ve 25705 sayılı mükerrer resmi gazetede yayınlanan" bazı kamu kurum ve kuruşlarına ait sağlık birimlerinin Sağlık Bakanlığına devredilmesine" ilişkin 5283 Sayılı Yasanın amaç ve kapsamını belirlemede zorunluluk bulunduğu kuşkusuzdur.
Anılan yasanın "tanımlar" başlıklı 3/d maddesi; "kurum tabiplikleri hariç olmak üzere kamu kurum ve kuruluşlarına ait hastane, dispanser, sağlık merkezi veya istasyonu ile her ne ad altında olursa olsun insan sağlığı ile ilgili hizmet sunan tüm birimleri sağlık birimi olarak tanımlamış; yasanın 4.maddesi, "kamu kurum ve kuruluşlarına ait tüm sağlık birimleri; bunlara ait her türlü görev, hak ve yükümlülükler, taşınırlar ve taşınmazlarla birlikte Soysal Sigortalar Kurumuna ait alanları bedeli karşılığı, diğerleri bedelsiz olarak aşağıdaki usul ve esaslar çerçevesinde bakanlığa devredilir;" hükmünü düzenlemiş; 4/b-l.maddesi, "devirlerin kurulacak komisyonlar aracılığı ile yapılacağını ve komisyonların nasıl kurulduğunu belirlemiş; 4/e maddesinde ise "devredilen sağlık birimleri, kamu kurum ve kuruluşlarına ait arazi, arsa ve binaların bir bölümünde hizmet vermesi halinde, bunların komisyonlarca tespit edilecek kısımları gerektiğinde ifraz edilerek veya kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurularak Bakanlığa devredilir. Bu kısımların tespitinde; Sosyal Sigortalar Kurumunun ihtiyacı, hizmetin etkin ve verimli sunulması ve geleceğe yönelik kapasite ihtiyacı göz önünde bulundurulur. Binaların bir kısmında hizmet sunulan sağlık birimlerinin devrinde komisyonlarca, devrin taşınır, taşıtlar ve personelle sınırlı tutulmasına da karar verilebilir." 4/1 maddesinde de "bu kanunla Bakanlığa devredilen sağlık birimlerine ait taşınmazların mülkiyeti tapuda resen Hazine adına tescil edildikten sonra bu taşınmazlar Sağlık Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır biçiminde düzenlemeye yer verilmiştir.
Tüm bu hükümler ışığında Yasanın 4. maddesinde kastedilen taşınmazların "fiilen sağlık hizmeti veren taşınmazlar olduğu" sonucuna varılmaktadır.
Nitekim, Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü yazılarında da devredilmesi gereken taşınmazların fiilen sağlık hizmeti verilen taşınmazlar olduğu vurgulanmıştır.
Somut olaya gelince; gerçekten de, taşınmazda hastane, lojman binası, zeytinlik olan ve Forbas Köşkünün olduğu bilirkişi raporu ile sabittir. Ancak, hastane binasının nerede olduğu konusunda bir açıklık ve belirleme bulunmamaktadır.
Hal böyle olunca, öncelikle hastane binasının nerede olduğunun saptanması, taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığı yönünde 3194 Sayılı Yasanın 15.maddesi gereğince belediye encümen kararına dayalı bilgi istenilmesi, hastane ve kullanım alanı dışında kalan bölümün varlığı kanıtlandığı takdirde ve ifrazının mümkün olması halinde bu kesimin müstakilen davacı adına, ifrazının mümkün olmaması halinde belirlenen bölümün taşınmazın genel yüz ölçümüne göre oran kurularak davacı idarenin paydaş kılınması gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.
Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 02.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy