MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/07/2009
NUMARASI : 2008/206-2009/190
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, paylı şekilde Y..oğlu H.. ve İ..ile M..kızı A. adlarına 15.8.1952 tarihinde kadastro tespitiyle kayıtlı olan Hüsameddini Ussadi Vakfından icareli 452 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, mutasarrıflarının uzun yıllardan beri ortada bulunmaması nedeniyle idaresi için İstanbul Defterdarının Kayyım tayin edildiğini ve 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu, mutasarrıfların gaip olup, taşınmazın 5737 Sayılı Yasanın 17.maddesi gereğince mahlulen vakfına intikal edeceğini ileri sürerek, gaiplik kararı verilmek suretiyle vakfı adına tescil isteğinde bulunmuştur.
Davalı, vakfın muteber bir vakıf olup olmadığı, vakfiye ile tespit edilen gayeye uygun kullanılıp kullanılmadığının araştırılması gerektiğini, kayyım tayinine dair kararın, taşınmaz mutasarrıflarının gaipliği yönünde alınmış bir karar olarak değerlendirilemeyeceğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Vakıflar Yasasının 2762 Sayılı Yasanın değişik 29/2.maddesi (5732 Sayılı Yasanın 17.maddesi) gereğince, dava konusu taşınmazın vakıf malı olup, vakfına dönmesi gerektiği gerekçesiyle 452 ada 9 parsel sayılı taşınmazın mutasarrıflarının gaipliğine ve onlar adına olan kaydın iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, gaiplik kararı verilmesi ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hemen belirtilmelidir ki, harca tabi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için, başvurma ve nispi harcın alınması gerekeceği tartışmasızdır.
Davacı, Vakıflar Bölge Müdürlüğü olup, harca tabi olduğunda da kuşku yoktur.
Her nekadar 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 77.maddesinde “… tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan hükmün yargı harçlarını kapsamadığı Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2008 tarih ve 2008/18-777 esas, 2008/788 sayılı kararı ile sabittir.
Oysa somut olayda, dava açan davacı idareden gerek başvuru, gerekse nispi harç tahsil edilmemiştir. Harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 Sayılı Harçlar Yasasının 30.ve 32.maddeleri hükmü gereğince yasal olanak yoktur.
Hal böyle olunca, gerek başvurma harcı gerekse nispi harcın tahsil edilmesi ve bu gerek ifa olunduğu takdirde davaya devam edilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.428.gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 17.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.