MAHKEMESİ : ADALAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/06/2007
NUMARASI : 2006/19-2007/81
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı,85 ada 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazların maliki P. S.varislerinden D. S.,İ.S. ve T.S. gaip olduklarından 1996 yılında davalının kayyım tayin edildiğini, kayyımla idare süresinin 10 yılı aştığını ileri sürüp Türk Medeni Yasasının 588.maddesi gereğince anılan paydaşların gaipliğine, taşınmazların hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı,bir diyeceği olmadığını savunmuştur.
Mahkemece,gaipliğine karar verilmesi istenilen kişilerin nüfus kayıtlarına göre yaşayıp yaşamadıkları tespit edilemediğinden adı geçenlerin gaipliğine karar verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar,davacı hazine ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava,gaiplik,tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazların P. S. adına kayıtlı olduğu,açılan ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle P.S. mirasçıları D.S.,İ.S.,T.S.’a davalının kayyım tayin edildiği,mahkemece anılan kişilerin nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı,sağ ya da ölü olup olmadıkları bilinmediğinden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bilindiği gibi,kişilerin nüfus kayıtlarına ulaşılamaması,sağ ya da ölü olup olmadıklarının bilinememesi halinde gaipliğe karar verilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.
Oysa,mahkemece bu hususun davanın reddi için gerekçe yapılmış olması doğru değildir.
Diğer taraftan; dava konusu taşınmazın nevi ‘Şehzade Mehmet Vakfı’ olup taşınmazlarda Vakıflar İdaresinin hukuki yararı mevcuttur. Davanın Vakıflar İdaresine yöneltilmeden eksik hasımla devam edilerek hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.
Öte yandan; kendilerine kayyım atanan kişiler ile kayıt maliki Penyamin Seferyan arasında ırs ilişkisi de kurulmamış bulunması doğru değildir.
O halde,tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.