MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/03/2009
NUMARASI : 2008/168-2009/70
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden malik olduğu 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı binadan davalının mahkeme kararı ile uzaklaştırılmasına karar verildiği halde haksız işgalini sürdürdüğünü ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.
Davalı, çekişmeli taşınmazın evlilik birliği içinde edinilen mallardan olduğunu, binanın kendisi tarafından yaptırıldığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; " dosya içeriğinden, toplanan delillerden davanın açıldığı tarih itibariyle tarafların evli olup, boşanma davasının bu davanın açılmasından sonra boşanma ile sonuçlanıp 14.6.2006 tarihinde kesinleştiği aile konutu olarak kullanılan bölümün, dava tarihi itibariyle bu niteliğinin devam ettiği gözetilmeksizin anılan bağımsız bölüme yönelik davanın kabul edilmiş olmasının doğru olmadığı, diğer dava konusu iki bağımsız bölümün ise tanıkların yerinde dinlenilerek kullanım biçiminin belirlenerek, davalının elatmasının bulunup, bulunmadığının saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı uyarınca yapılan soruşturma sonucu davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, Türk Medeni Kanununun 683.maddesine dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan soruşturma sonucu dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazdaki 3 katlı binanın aile konutu olarak davalı tarafından tasarruf edilen orta kattaki bağımsız bölüm yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Davacının, anılan bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.
Ancak, dava konusu binanın giriş ve üst katındaki iki ayrı bağımsız bölüm yönünden de bozma ilamına uyularak mahallinde tanıklar dinlenmiş dava reddedilmişse de; mahkemece davanın red gerekçesinin hukuki dayanağının kararda açıklanmaması doğru olmadığı gibi keşif mahallinde dinlenen tanıklardan biri "... binanın ana giriş kapısının anahtarının davalı tarafından kendisine verilerek, giriş ve üst katı kiralamak isteyen olursa kira gelirini davacı eşine vereceği" yönündeki beyanı ve tarafların halen boşanmış oldukları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, dava konusu bağımsız bölümlerde kiracı olmayıp, boş olmasına karşın halen davalı tarafından, kayıt malikine karşı muaraza yaratıldığı izlenimi edinilmektedir.
Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazdaki giriş ve üst kattaki bağımsız bölümler yönünden, davalının, davacının tasarrufuna engel olup, olmadığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıklıkla saptanması, ondan sonra hukuki gerekçesi de yazılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.