MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/04/2010
NUMARASI : 2006/525-2010/284
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, ortak miras bırakan anneleri İ. B.'ın 48 ada 72 parsel sayılı taşınmazdaki .. nolu meskeni satış suretiyle, .. ada .parsel sayılı taşınmazını da ölünceye kadar bakım akdiyle davalılara temlik ettiğini, 41 nolu bağımsız bölümün davalılar tarafından dava dışı 3. kişiye satıldığını muris tarafından yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 41 nolu bağımsız bölümün dava tarihindeki değeri olan 20.000,00 TL'nın tahsiline, .. ada 43 nolu parselin tapusunun iptaliyle payları oranında adlarına tesciline olmazsa tenkise karar verilmesi isteminde bulunmuşlardır.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, 369 ada 43 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine; diğer taşınmaz hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil, tazminat ve tenkis isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 48 ada 72 parsel sayılı taşınmazdaki 41 nolu bağımsız bölümün miras bırakan İ.. B..vekili Y.. K.. tarafından 14.10.1999 tarihinde davalılara satış yoluyla temlik edildiği bu şahıslarında anılan taşınmazı 05.07.2002 tarihinde dava dışı N.. L..'e devrettikleri; 369 ada 43 nolu parselin de muris İ.. tarafından 30.01.2001 tarihinde ölünceye kadar bakım akdiyle davalılara devredildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ve tüm dosya kapsamı itibarıyla 369 ada 43 nolu parsel yönünden açılan davada; davalılar tarafından bakım koşullarının yerine getirildiği, anılan temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması; keza 48 ada 72 nolu parseldeki 41 nolu bağımsız bölümün ise; miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı akitte belirlenen değer ile gerçek değer arasında fark bulunduğu istekte gözetilmek suretiyle tazminata hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalıların tüm davacıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak; davacılar dava dilekçelerinde tazminat isteklerine faiz yürütülmesi isteminde de bulunmuş olmalarına karşın mahkemece faiz talebi yönünden bir hüküm kurulmamış olması isabetsizdir.
Davacıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy