MAHKEMESİ : ANKARA 23. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/09/2010
NUMARASI : 2009/312-2010/334
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 3 nolu parseldeki 9 nolu bağımsız bölümün kiracısı olan davalının, çatı katı ile teras kısmına imar projesine aykırı ilave inşaatlar yaparak tam kata çevirdiğini ileri sürerek, imara aykırı yapılan bu kısımların yıkılması ile çatı katının eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, uyuşmazlığın kat mülkiyetinden kaynaklanması sebebi ile Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, imara aykırılık iddiasının çözüm yerinin idari yargı olduğunu, diğer yandan hukuka aykırılık ve zarar şartlarının gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı kiracının proje ve ruhsata aykırı tadilat ile teras katına ilave yaparak haklı bir nedene dayanmadan binanın ortak alanına elattığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirilme isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; kat mülkiyeti kurulu taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölümün davacıya ait olduğu ve davalıya kiraya verildiği, davalının çatı arası katında bulunan asansör, makine dairesi, çatı boşluğu ile açık teras gibi ortak yerleri, kiraladığı 9 nolu bağımsız bölüme kattığı ve bu haliyle taraflar arasındaki çekişmenin de, kat mülkiyeti kurulu taşınmazdaki ortak yerlere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasına 2814 Sayılı Yasa ile eklenen 1. maddesinde Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından doğan her türlü uyuşmazlıkların çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olacağı hükmü öngörülmüştür.
Öyleyse, taraflar arasındaki çekişmenin çözümünde görevli olan mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek işin esası bakımından yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.
Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.