MAHKEMESİ : SARIYER 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/11/2006
NUMARASI : 2004/426-2006/440
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı Belediye dava konusu 42 sayılı parselin mülkiyeti kendisine ait iken 222 Sayılı Yasanın 62.maddesi uyarınca okul yapılmak üzere bedelsiz olarak İl Özel İdaresine devredildiğini, ancak 29.7.2003 onay tarihli B. Geri Görünüm ve Etkileme Bölgeleri Koruma Amaçlı uygulama İmar Planında kısmen yol kısmen park, kısmen okul alanı ve kısmen konut alanında kaldığını, dolayısıyla okul alanı dışında kalan kısmının davalıya devir nedeninin ortadan kalktığını ileri sürerek tapu iptali tescil istemiştir.
Davalı taşınmazın imar planında ilköğretim alanında bulunduğunu, davacının dayandığı uygulama imar planının idari yargıda dava konusu olup, yürütmesinin durdurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazın uygulama imar planında 4123,03 m2 sinin ilköğretim tesis alanında kaldığı, diğer 1876, 97 m2'lik kısmının ise ilköğretim alanından çıkartılıp yol, park ve konut alanında bırakıldığı gerekçesiyle 1876,97 m2'lik kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.04.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen vekili Avukat E.Ş.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Getirtilen kayıt ve belgelerden, dava konusu 6000 m2 tarla vasıflı 42 sayılı parselin İstanbul Belediyesi adına kayıtlı iken, “okul alanı” olarak 28.02.1968 tarihinde tahsis suretiyle İl Özel İdaresine devredildiği, 1971 yılında taşınmazın vasfının da “kargir ilkokul” şeklinde değiştirildiği görülmektedir.
Davacı İstanbul Büyükşehir Belediyesi, 42 sayılı parselin 222 Sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca okul yapılmak üzere İl Özel İdaresine bedelsiz devredildiğini, ancak 29.7.2003 tarihli Boğaziçi Geri Görünüm ve Etkilenme Bölgeleri Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planında taşınmazın kısmen yol, kısmen park, kısmen konut ve kısmen de okul alanında kaldığını, böylece okul alanı dışında kalan kısımları bakımından tahsis amacının ortadan kalktığını ileri sürerek bu kısımların iptaliyle adına tescilini istemiştir.
Gerçekten de, 29.07.2003 onay tarihli Boğaziçi Geri Görünüm ve Etkilenme Bölgeleri Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planına göre taşınmazın sadece 4123.03 m2'lik kısmının okul alanında kaldığı keşfen saptanmışsa da, anılan imar planının henüz uygulamaya konulmadığı ve bölgede 3194 Sayılı Yasa'nın 18. madde uygulaması yapılmadığı İmar Müdürlüğü'nün cevabi yazısında bildirilmiştir.
Bu durumda, henüz uygulamaya geçirilmemiş olan 29.07.2003 tarihli imar planının davalı lehine 28.02.1968 tarihinde yapılan tahsis işlemini ortadan kaldırdığını söyleyebilme olanağı yoktur. Başka bir ifadeyle, 28.02.1968 tarihli tahsis halen hukuki varlığını korumaktadır.
Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.
Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy