MAHKEMESİ : ANKARA 21. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/11/2009
NUMARASI : 2009/40-2009/330
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki bulunduğu 4 parseldeki 2 no'lu bağımsız bölüm eklentisi olan 3 no'lu garajı davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının iddiaları sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, bağımsız bölüme elatamanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 4 parseldeki 2 no'lu bağımsız bölüm ve eklentilerinin davacı adına kayıtlı olduğu,davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı olmadığı halde taşınmazı tasarrufunda bulundurduğu belirlenerek ve bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.
Ne var ki, davacı dava dilekçesinde sadece elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuş, faiz istememiştir. Oysa mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda belirlenen ecrimisile karar verilip, dava tarihi itibariyle faize hükmedilmiştir.
Hal böyle olunca, HUMK'nun 74.maddesi hükmü göz ardı edilerek istek aşılmak suretiyle faize karar verilmiş olması doğru değildir.
Davalının öteki temyiz itirazlarının reddi ile bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.