MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, miras bırakan ......’ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 1657 parsel sayılı taşınmazının vekil tayin ettiği torunu davalı ... tarafından davalı ...’e, ondan da diğer davalı ...’e satış suretiyle temlik edildiğini, satışların gerçek olmadığını, davalıların güvendiği kişiler olup yerin davalı ...’a intikalinin amaçlandığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, (olmadığı taktirde tenkisine) karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında, davalı ... yönünden davayı takip etmediklerini bildirmişlerdir.
Davalı ... ve ......, dava konusu taşınmazın satışlarının gerçek olduğunu, iddiaların doğru bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı ...’in ise, dava tarihinden önce öldüğü anlaşılmıştır.
Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın takipsiz bırakıldığı ve süresinde yenilenmediği sebebiyle açılmamış sayılmasına, davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı ... tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği tebligat gideri karşılanmadığından reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, miras bırakanın ara malik Recep'e yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, onun temlik ettiği ......'in ise muvazaalı işlemi bilen ve bilmesi gereken konumda bulunduğu ve Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı belirlendiğine göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi gereğince) ONANMASINA, aşağıda yazılı 576.85.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.