MAHKEMESİ : DOĞUBAYAZIT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/10/2010
NUMARASI : 2009/192-2010/383
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakanı babası H. adına kayıtlı 121 parsel sayılı taşınmaza komşu 120 parsel maliki davalının taşkın bina ve garaj olmak üzere 161.93 m²'lik müdahalesi olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.07.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asil A. Y. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen asil H. D.gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 121 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olup, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, Mahkemece, davalının çekişme konusu taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşkın yapılanarak el attığı belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak, teknik bilirkişinin raporunda, davalıya ait olan 120 parsel sayılı taşınmazdaki binanın (A) ile gösterilen 33.17 m2'lik ve (B) 39.05 m²'lik bölümünün 121 nolu parsele taşkın olduğu, ayrıca duvar örülmek suretiyle 89.71 m²'lik bölümün arsa olarak kullanılarak toplam tecavüzün 161.93 m2 olduğu belirtildiğine göre dava değerinin anılan bu bölümlerdeki taşkın yapı ve arsa değeri olduğu, alınması gereken harcın da bu değer üzerinden belirlenmesi gerektiği göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere taşkın yapıların tamamının değeri üzerinden fazla harca hükmedilmiş olması doğru olmadığı gibi, hüküm kısmında davacıya ait, dava konusu edilen 121 nolu parsele el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, davalıya ait 120 nolu parsele el atmanın önlenmesine karar verilmiş olması da isabetsizdir.
Davalının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.