MAHKEMESİ : BARTIN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/11/2009
NUMARASI : 2009/661-2009/1016
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, miras bırakanları A... H... B...'ın 329 ve 330 nolu parselleri oğlu İ... Ve torunu A... B...'a 2/5'er hisse itibarıyla bağışladığını, 418 parsel sayılı taşınmazını da davalı gelini A...'ye ölünceye kadar bakım akdiyle devrettiğini, tüm yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile murisin mirasçıları adına tesciline olmazsa tenkise karar verilmesi isteminde bulunmuşlardır.
Davalılardan,S... davayı kabul etmiş, diğer davalılardan A.., U... Ve M...davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, murisin ölümünden 20 yıl önce yaptığı temliklerin mutlak tenkise tabi olduğu gerekçesiyle tenkis davasının kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili ile bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden U... B... vekili Avukat C... H... ile yine temyiz eden vekili Avukat E... A... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edenler ile davalılar S.. B..., A... B..., M... B... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, tapu iptal, tescil olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, tenkis isteminin kabulüne karar verilmiştir.
Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.
Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.
İşte bu gibi hallerde; HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.
Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda; davalılar A..., S...ve M... aleyhine açılan davanın reddine ilişkin hüküm kurulmayıp, gerekçeli kararda bu yönde hüküm tesis edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekilleri için 825.00.'şer-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy