MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/10/2010
NUMARASI : 2010/479-2010/653
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, 315 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1, 2, 3, 4, 5, 7, 10, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümlerde davalılar ile birlikte 1/3’er oranda paydaş olduklarını, hamam nitelikli 11 numaralı bağımsız bölüm ile diğer bağımsız bölümlerin birleştirilerek davalılar tarafından hamam olarak işletildiğini, ayrıca bir kısım bağımsız bölümlerin giriş, pencere ve kapılarında bazı tadilat ve eklentiler yapıldığını, davalı tarafça yapılan tadilat ve eklentilerin taşınmazın mimari projesine aykırı olduğunu, ileri sürerek, 1, 2, 3, 4, 5, 7 ve 10 numaralı bağımsız bölümler üzerinde projeye aykırı olarak yapılan tadilat ve eklentilerin projeye uygun hale getirilmesi isteğinde bulunmuştur.
Davalılar, dava konusu bağımsız bölümlerde işletilen "Hamam” yönünden davacı ile birlikte aralarında adi ortaklık bulunduğunu, davacının hamam işletmesinden her ay düzenli olarak gelir elde ettiğini, taşınmazın eski hale getirilmesi durumunda da diğer maliklerin haklarının önemli bir şekilde ihlal edilip edilmeyeceğinin tartışılması ve değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, dava konusu bağımsız bölümlerin projeye aykırı bir şekilde kullanıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, bağımsız bölüm ve ortak alanlara elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeye konu 1, 2, 3, 4, 5, 7, 10, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümlerde tarafların 1/3'er oranda paydaş oldukları, davacının bu bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarında projeye aykırı olarak tadilatlar yapıldığını ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.
İddianın ve savunmanın bu içeriğine göre; taraflar arasındaki uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, aynı Yasanın 2814 sayılı Yasa ile eklenen 1.maddesinde "...değeri ne olursa olsun Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından doğan her türlü uyuşmazlıkların çözümünün Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevinde bulunduğu" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda; çekişmenin bağımsız bölümler ile aynı Yasanın 16, 19.maddesinde öngörülen ortak yerlerle ilgili olduğu sabittir. O halde, ihtilafın; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasından kaynaklandığı açıktır. (YHGK'nun 23.10.2002 tarih, 2002/18-861 esas, 2002/853 karar)
Bu durum karşısında mahkemece çekişmenin Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilmek suretiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davalıların, değinilen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.