MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT VE TENKİS
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, babaları ...'ın 12.01.2001 tarihinde, babaanneleri olan Necla'nın da 19.12.2003 tarihinde vefat ettiğini,...'nın davalının babaannelerinin kardeşi olduğunu, babaannesinin diğer kardeşi ...'in de 15.11.2001 tarihinde vefatıyla bıraktığı vasiyetnamenin açıldığını, ölü babaanne ... ile davalının itirazına uğramayarak vasiyetnamenin kesinleştiğini, kardeş ...'in bu vasiyetname ile malik bulunduğu taşınır ve taşınmaz mallarını davalı kardeş ...'a bıraktığını ve davalının da vefatı ile yeğenleri ... ve...'den olacak çocukları da mirasçı tayin ettiğini, ölü babaanne...asiyetnameye itiraz etmemesinin muvazaalı olduğunu, davacılara geçecek miras payının engellendiğini ileri sürerek, davalıya geçen malvarlığının tespiti ile müvekkillerine ait olması gereken malvarlığından şimdilik 15.000.-TL'nin faiziyle beraber tahsilini, bu mümkün olmaz ise muvazaalı işlemle davalı yana geçen miras payının saklı pay oranında tenkisini istemişlerdir.
Davalı, zamanaşımı itirazında bulunmuş, hak ihlalinin söz konusu olmadığını, davacı murislerinin kendi varislerine mal kazandırmak gibi bir yükümlülüğü ve sorumluluğunun da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davacıların murisinin kendi varislerine mal kazandırma yükümlülüğü olmadığı, murisin vasiyetnameye itiraz etmemiş olmasının muvazaaya dayalı tasarrufi bir işlem de olmadığı, miras bırakanlarının hiç edinmediği mal hakkında mirasçıların muvazaaya dayalı istemde bulunmasının da yerinde olmadığı, muris muvazaası ve tenkise ilişkin yasal şartların da oluşmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davada ileri sürülen maddi vakıaların 01.04.1974 tarih ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararı kapsamında değerlendirilemeyeceği, olayda miras bırakan adına kayıtlı taşınmazları temlik etmesinin sözkonusu olmadığı, öte yandan tenkis koşularının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy