(6100 S. K. Geç. m. 3)
Dava: Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi S. Ö.'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Karar: Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 395 ada 8 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan Kazım Yurdakul tarafından 31.01.2005 tarihinde dava dışı Hakan Yıldırım'a, onunda aynı tarihte davalı Murat'a satış suretiyle temlik edildiği, sonrasında taşınmazda kat irtifakı kurularak davaya konu 1, 2, 3, 4, 6, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır.
Davacılar miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin kendilerinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.
Ne var ki, mahkemece muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı, davacılara da miras bırakan tarafından taşınmaz verildiği ve bu sebeple murisin gerçek iradesinin mallarını mirasçılar arasında paylaştırma olduğu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, denkleştirmenin kabul edilebilmesi için kendisine taşınmaz devredilen kimsenin mirasçı olması zorunludur. Oysa miras bırakan tarafından davacılara devredildiği iddia olunan 4516 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümlerden birisi olan 6 nolu bağımsız bölümün maliki Gülşen Yurdakul'un mirasçı olmayıp davacı Kerim'in eşi olduğu anlaşılmaktadır. O halde mirasçı olmayan Gülşen'e yapılan temlikin denkleştirme kabul edilmesi yasal değildir. Kaldı ki, davacı taraflara birer bağımsız bölüm verilirken, aracı kullanılmak suretiyle reşit olmayan davalı Murat'a dava konusu taşınmazın devredilmesindeki murisin iradesinin denkleştirme olmayıp mirasçılardan mal kaçırmanın kamuflesi niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.
Hal böyle olunca, davanın kabul edilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere reddedilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy