MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ECRİMİSİL
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 364 parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından yol geçirilmek, ağaç dikilmek ve kale direkleri dikilmek suretiyle müdahale edildiğini, daha önce 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının kabulle sonuçlandığını ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Davanın reddine ilişkin karar, 3. Hukuk Dairesi tarafından, 5. İcra Dairesinin 2009/5757 sayılı dosyasında yapılan infaz sırasında tutulan 2.3.2011 tarihli tutanağa göre müdahalenin devam ettiğinin belirlendiği, bu tarihin ecrimisil talep edilen döneme tekabül ettiği ve davalı Belediyenin işgale son verildiğini ispat etmesi gerektiği gözetilerek bir karar verilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, müdahalenin keşfen belirlendiği gerekçesiyle Belediye yönünden davanın kabulüne, işgal ve faydalanması bulunmayan İl Özel İdaresi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dava, haksız elatma nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davalı ... İl Özel İdaresi hakkındaki davanın reddine, davalı ... Belediyesi hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, davacının 364 parsel (27530 ada 10 parsel) sayılı taşınmazın maliki olduğu, davacının malik olduğu 3.5.2006 tarihinden önce başlamak üzere 364 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından yol geçirilmek, üzerine kum, çakıl dökülmek, kurban satış sahası olarak kullanmak vs. şeklinde müdahalesi saptanarak ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.7.2010 Tarih, 2010/282 Esas -422 Karar sayılı ilamı ile elatmanın önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine, 1.6.2001 ile 1.6.2006 tarihleri arasında 1.469,00 TL ecrimisile karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği, bu dosyada ise davacının 2.6.2006 ile 25.3.2011 tarih aralığı için ecrimisil istediği anlaşılmaktadır.
Davalı ... İl Özel İdaresinin çekişme konusu yerde haksız kullanımının varlığı saptanamamış bulunduğundan yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ayrıca, 3. Hukuk Dairesinin 15.10.2012 Tarih, 2012/16813 Esas-21546 Karar sayılı bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine kazanılmış hak doğacağı açıktır. Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davalı ...'nin dava konusu edilen döneme ilişkin haksız elatmasına son verdiği kanıtlanamamıştır. Davacı ve davalı ... vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak, keşiften sonra düzenlenen 15.2.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre 2.6.2006-25.3.2011 tarih aralığında yol olarak kullanılan kısmın (1.473,40 m2) ve taşınmazın tamamının (6.890,00 m2) ecrimisil miktarları ayrı ayrı belirlenmiş olmasına rağmen mahkemece bu miktarlar toplanmak suretiyle fazla ecrimisile hükmedilmiş olması doğru değil ise de; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1. fıkrasındaki "..2.000,00 TL'nin dava tarihinden, 426,69 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacıya verilmesine.." cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; "..1.999,25 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacıya verilmesine..." cümlesinin yazılmasına, davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 436/2. (6100 sayılı HMK'nin 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.