MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, 142 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğunu, ancak doğum tarihi 1946 yılı olmasına rağmen, kadastro tespiti sırasında tutanakta 1340 (1924) olarak belirtildiğini, bu nedenle tapuda işlem yapılamadığını ileri sürerek; 142 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.
Davalı, doğum tarihinin kütükte bulunması zorunlu unsurlardan olmadığını, idari yolla düzeltilebileceğini, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını belirterek, davanın husumet yönünden ve esastan reddini savunmuştur.
Mahkemece, "dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle, "davanın kabulüne" karar verilmiştir.
Karar, davalı İdare vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,
10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.