(4721 S. K. m. 2) (6100 S. K. Geç. m. 3)
Dava: Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı H. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi S. K.'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, azledilen vekil eliyle gerçekleştirilen temlik sonucu oluşan tescilin yolsuz olduğu iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Hazine ile Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından açılan davaya, yargılama sırasında eski kayıt maliki olan Y.Y. müdahil orak katılmış, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; davacılar ile müdahilin davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan H. tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 392, 398 ve 2203 parsel sayılı taşınmazların müdahil ile davalı H.nin ortak miras bırakanları olan K.B. adına kayıtlı olduğu, ölümü üzerine mirasçılarına intikal ettiği, intikal sonucunda kardeş olan müdahil ile davalı H.nin taşınmazlarda 1/12'şer paylı olarak malik oldukları, müdahilin 15.09.2005 tarihinde davalı E.C.'ye verdiği vekaletname ile taşınmazlardaki paylarının satışı konusunda geniş yetkili vekil tayin ettiği, ancak yaklaşık 7 ay sonra 10.04.2006 tarihinde Tapu Sicil Müdürlüğüne verilen dilekçe ile vekilin azledildiği, bu hususun aziller siciline işlendiği, buna rağmen dava konusu taşınmazlardaki davacıya ait payların azledilen vekil eliyle davalı H.'ye 24.05.2007 tarihinde satış yolu ile temlik edildiği anlaşılmaktadır.
Üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek, en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış, daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır. Kaldı ki, ortada geçerli bir vekalet ilişkisinin varlığından bahsetme olanağı da bulunmamaktadır.
Somut olayda, müdahil Y. ile taşınmazlardaki payları satın alan davalı H.'nin kardeş olduğu, davalı E.C. ile davalı H.'nin aynı işyerinde birlikte çalıştıkları, vekaletnamenin verilmesinden sonra müdahil ile kardeşinin arasının açıldığı, azlin Tapu Sicil Müdürlüğüne verilen dilekçe ile gerçekleştirildiği, her ne kadar davalılar iyi niyetli olduklarını, tapuya güvenerek satışın gerçekleştirildiğini, azil konusunda kendilerine herhangi bir bildirimde bulunulmadığını belirtmiş iseler de, tarafların yakın akrabalık ve iş ilişkisi içinde oldukları, vekaletnamenin verilmesinin üzerinden 1,5 yıla yakın bir süre geçtikten sonra satışın gerçekleştirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalıların birlikte ve kötü niyetli olarak hareket ederek işlem yaptıkları anlaşılmış olmakla davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.
Ne var ki, davalı H.'nin dava konusu taşınmazlarda miras bırakanından irsen intikal eden 1/12 payı bulunduğu, söz konusu satış sonrası müdahil Y.'nin payı ile tevhit edilerek taşınmazlarda 1/6'şar paya malik olduğu anlaşıldığından, bu haliyle davalı üzerinde kayıtlı paydan satış yolu ile temlik edilen 1/12'şer paylara dair iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken davalıya babasından miras yolu ile intikal eden 1/12'şer paylarında iptaline karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Davalının, temyiz itirazlarının bu yönü itibarıyla kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince bozulmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy