MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVATÜRÜ:TENKİS
Taraflar arasında görülen tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
KARAR-
Dava, tenkis isteğine ilişkindir.Davacı, mirasbırakanı ...'ın, sağlığında yaptığı vasiyetname ile maliki olduğu 54 parsel sayılı taşınmazı ve kat irtifakı kurulu 26 parseldeki 3 nolu bağımsız bölümü tüm terekesi ile birlikte davalı cemiyete vasiyet ettiğini, bilahare mirasbırakanın anılan taşınmazlarını bağış suretiyle davalıya devrettiğini, saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek, tenkis isteğinde bulunmuştur.Davalı, bağışlamanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacı ile yapıldığı iddiasının doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, mirasbırakanın davalıya bağışladığı taşınmazlar bakımından saklı payı ihlal etme kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle, bu taşınmazlar dışında kalan tereke yönünden tenkis isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın 29.07.2002 tarihli vasiyetname ile tüm terekesini davalı cemiyete vasiyet ettiği, sonrasında 21.08.2008 tarihli akit ile 26 parsel sayılı taşınmazda bulunan 3 nolu bağımsız bölümü, 22.08.2008 tarihli akitle de 54 parsel sayılı taşınmazını davalıya bağışladığı, mirasbırakanın 26.08.2009 tarihinde ölümü ile geriye evlat edindiği davacıyı mirasçı olarak bıraktığı anlaşılmaktadır. Hemen belirtilmelidir ki, çekişmeli taşınmazların davalıya bağışlanmasında mirasbırakanın saklı payı zedeleme kastının olmadığı saptanarak taşınmazlar bakımından tenkis isteğinin reddine, mirasbırakanın bankalardaki parası ve menkul malları bakımından tenkis isteğinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak; 1606 sayılı Kanunu değiştiren 3685 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince ...'nin harçtan muaf olduğu göz önünde tutulmadan davalıya harç yükletilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmazlar bakımından tenkis isteği reddedildiği halde, reddedilen kısım bakımından davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da doğru değildir.
Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy