MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/11/2013
NUMARASI : 2011/660-2013/540
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaları dinlendi,gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.
Davacı,"Sultan Ahmet Salis Vakfı" adına kayıtlı 2008 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 90 m2 lik bölümünün davalı tarafından kullanıldığını,15.02.2011 keşide ve 23.02.2011 tebliğ tarihli ihtarnameye rağmen herhangibir bedel ödenmediğini ileri sürerek 25.07.2007-31.07.2011 tarihleri arasındaki dönem için toplam 4.965,00 TL ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmış;davalı ise, çekişmeli yerin hizmetli kadrosunda memur olarak çalıştığı Fatih Kaymakamlığı İlçe Müftülüğü tarafından 27.08.2009 tarihinde ve öncesinde 12.04.2007 tarihinde İstanbul Valiliği İl Müftülüğü tarafından lojman olarak tahsis edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece,çekişmeli taşınmazın Fatih Kaymakamlığının 27.08.2009 tarihli oluru ile İlçe Müftülüğünce davalıya lojman olarak tahsis edildiği bu durumda davalının haksız işgalci olmadığı gibi davalı olarak muhatabının Fatih Kaymakamlığı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden;çekişme konusu 1.310,40 m2 yüzölçümlü kargir camii niteliğindeki 2008 ada 3 parsel sayılı taşınmazın "Sultan Ahmet Salis Vakfı" adına kayıtlı olduğu,mahallinde yapılan keşifte davalının taşınmaz üzerinde bulunan 3 kapı nolu yaklaşık 90,00 m2 yüzölçümlü yapıda oturduğu anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere, ecrimisil, kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.
Somut olaya gelince;davalının dava konusu taşınmazda davacının muvafakatı ile ya da akdi ilişkiye dayalı olarak oturmadığı bir başka ifade ile haksız elatan konumunda olduğu, ilçe müftülüğünün tahsis kararının davacıyı bağlamayacağı açıktır.
Hal böyle olunca, ecrimisil miktarı belirlenerek davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy