MAHKEMESİ: ŞANLIURFA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 19/03/2013
NUMARASI: 2010/691-2013/129
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava; paylı mülkiyette paydaşlar arasındaki ecrimisil isteğine ilişkindir.
Davacı; kayden davalı ile paylı mülkiyet üzere malik oldukları 317 ada 8 parsel sayılı dükkan cinsli taşınmazın davalı tarafından pastane ve kahvaltı salonu olarak kullanıldığını, payının karşılığının verilmediğini ileri sürerek dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için 8.000.-TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece; çekişmeli dükkanın 22.06.2006 tarihinde satın alma yoluyla davanın taraflarına geçtiği, o tarihten bu yana davalı tarafından kullanıldığı, davalıya ihtar ve uyarıda bulunulmadığı, davalının kullanımının muvafakata dayalı olduğu, dava açılmakla muvafakatın geri alındığı, dava tarihine kadar olan dönemde davalının kullanımının haksız olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden; 317 ada 8 parsel sayılı 33.99m2 yüzölçümlü kargir dükkan cinsli taşınmazda tarafların 22.06.2006 tarihinde satın almaya istinaden 1/2'şer paylı mülkiyet üzere malik oldukları, davacının boşandığı eşi M..N.. ile davalının kardeş oldukları, eski eşi ile davalının çekişmeli dükkan ile dava dışı bitişik parseldeki dükkanı da birleştirerek pastane ve kahvaltı salonu niteliğiyle işlettikleri, davacının 25.02.2010 tarihinde M.. N.. aleyhine boşanma, maddi ve manevi tazminat istekleriyle dava açtığı, Şanlıurfa Aile Mahkemesinin 23.11.2010 gün 2001/180E-2010/1049K sayılı kararıyla tarafların boşanmalarına karar verildiği, temyiz üzerine Yargıtay 2.Hukuk Dairesince boşanma kararının onandığı, tazminat isteği yönünden bozulduğu , davacının 14.10.2010 tarihinde davalı aleyhine ortaklığın giderilmesi davası ile eldeki ecrimisil davasını açtığı anlaşılmaktadır.
Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.
Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır.
Somut olaya gelince; 18.09.2012 tarihli oturumda talimatla dinlenen davacı tanıklarının anlatımlarından boşanma davasının açıldığı tarihe kadar çekişmeli dükkanın davalı tarafından kulanımının davacının muvafakatına dayalı olduğu, boşanma davasının açıldığı tarihten itibaren davacının avukatı aracılığıyla çekişmeli dükkandan payının karşılığını istediği , böylelikle intifadan men edildiği halde davalının ödemede bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
Bu durumda mahkemece 25.02.2010 tarihinden dava tarihine (14.10.2010) kadar olan dönem aralığı için davacının payı oranında bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.