MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı ...; 2118 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın 775 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca davalıların mirasbırakanları ... ve .... adına 01/10/1969 tarihinde 1/2'şer payla tescil edildiğini, daha sonra 02/06/1989 tarihli ıslah imar uygulaması sonucunda 8867 ada, 5, 6, 7, 8 ve 10 nolu parsellere revizyon gördüğünü, anılan Yasa uyarınca yapılan arsa tahsisi sırasında ... ve ...'ın evli olduklarını, tahsis tarihinde evli oldukları saptanan ... ve ...'ın işlemlerinin 775 sayılı Kanunu'nun 25. ve geçici 5. maddesinin 2. fıkrasında yer alan hükümlere aykırı düştüğünü ve eşlerden herbirine ayrı ayrı bağımsız olarak tahsis edilen parselin ½ payından birinin anılan Yasa gereği iptali gerektiğini ileri sürerek tahsis edilen ve bedeli ödenmemiş olan murislerden ... mirasçıları adına kayıtlı 2118 ada. 5 parseldeki ½ payın (8867 ada, 5 parselde 160/181, 6 ve 8 parselde ½ pay) tapu kaydının iptali ile Belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, iddiaların yersiz ve dayanaksız olduğunu, çekişmeye konu taşınmazın murisleri adına 01/10/1969 tarihinde tescil edildiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece; 775 sayılı Yasanın 25. maddesinde tahsis sahiplerinin başka bir yerde ev yapmaya müsait arsalarının veya ev ya da dairelerinin bulunması hususunun tahsis koşulu olarak öngörüldüğü ancak somut olayda davalıların murisine aynı taşınmazın tahsis edildiği, bu nedenle anılan Yasa hükümlerinin uygulanamayacağı, tahsisin üzerinden 44 yıl geçtiği, taşınmazın davacı ... tarafından davalıların murislerine satış yoluyla temlik edildiği ve devamında imar uygulamasına tâbi tutulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0,90 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.