MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı vekili; davalıların kayıt maliki olduğu 1566 parsel sayılı taşınmazın üzerinde tarihi eser niteliğinde kilise binasının bulunduğunu, dava konusu taşınmazın 2. Derece Arkeolojik Sit alanında kaldığını, kilise binasının kültür varlığı olduğunu, bu nedenle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar; dava konusu taşınmazdaki kilisenin 60-80 m² olduğunu, aynı taşınmaz içinde atalarıyla birlikte dört nesildir yaşadığı evlerinin bulunduğunu, taşınmazın içindeki kilisenin hiçbir zaman kilise olarak kullanılmadığını, bu nedenle kültür varlığı niteliğinde de olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunun 11. maddesindeki sit alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceğine dair düzenlemenin tarihinin 2004 olduğu, bu düzenlemenin de sadece zilyetlikle iktisap ile ilgili olduğu, önceden özel mülkiyete konu olabilecek bir yerin sonradan çıkan bir kanunla özel mülkiyete konu olamayacağı düzenlemesinin Anayasanın 35. ve İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek Protokolün 1. maddesine aykırılık teşkil ettiği gibi, hukuk düzeni ile de bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; ‘...Öncelikle dayanak tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte temini, ondan sonra mahallinde keşif yapılarak dayanak tapu kayıtlarının zemine uygulanması ve tapulara kapsam tayin edilmesi ve bu şekilde çekişmeli kilise ve müştemilatının tapu kapsamında kalıp kalmadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi, tapu kapsamında kaldığı belirlenir ise davanın reddine karar verilmesi, eğer tapu kapsamı dışında kaldığı belirlenir ise kilise ve müştemilatının zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından diğer bir deyişle zilyet olunamayacağından, bu bölümün taşınmazdan ifrazı ile bu kısımla sınırlı olmak üzere davanın kabulüne karar verilmesi …’ gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde çekişmeli taşınmazın içerisinde bulunan kilise ve müştemilatının 1566 parsel nolu taşınmazın tedavül kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı, tapu kapsamı dışında kalan kilise ve müştemilatının zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından, 325.64 m²'lik kısmın 1566 parselden ifrazı ile bu kısımla sınırlı olmak üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: ./..
-KARAR-
Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.