MAHKEMESİ : KARS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/09/2009
NUMARASI : 2002/145-2009/317
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı H.. H..; kadastro çalışmaları sırasında komisyon kararı ile 558 ada 65, 66, 77 ve 84 parsel sayılı taşınmazların H.. H..’ye ait olan aynı ada 88, 89, 90 ve 95 parsel sayılı taşınmazlardan kesilerek genişletildiğini, meraların ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek komisyon kararının iptali ile taşınmazların eski yüzölçümleri ile tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı H.. H.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, komisyon kararının iptali ve taşınmazların önceki yüzölçümleri ile tespit ve tescili isteğine ilişkindir.
Davacı H.. H.., 31.08.1983 tarih ve 701 Sayılı Ek Komisyon Kararı ile H.. H.. adına kayıtlı 88, 89, 90 ve 95 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine davalılara ait 558 ada 77, 84, 65 ve 66 parsel sayılı taşınmazların genişlediği iddiası ile eldeki davayı açmıştır.
Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle; dava konusu edilen 89 ve 95 parsel sayılı taşınmazların 26.11.1992 tarihinde, 88 parsel sayılı taşınmazın ise 13.08.1991 tarihinde hükmen gerçek kişiler adına tescil edildiği, H.. H..yle ilgisi bulunmadığı, davacı H.. H.. adına kayıtlı 90 parsel sayılı taşınmazın ise, davaya konu edilen 558 ada 77 ve 84 parsel sayılı taşınmazlarla komşu olduğu, 558 ada 77 parsel sayılı taşınmaz ile 90 parsel sayılı taşınmazın sınırları ile ilgili olarak davanın dayanağı olarak ileri sürülen 31.08.1983 tarih ve 701 sayılı Ek komisyon kararında bir hüküm yer almadığı, 84 parsel sayılı taşınmaz hakkında ise Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/280 Esas-1984/270 sayılı kararı bulunduğu gözetilerek, davanın reddine karar verilmiş olması doğru olduğuna göre, davacı H.. H..nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı H.. H..den harç alınmasına yer olmadığına, 12.02
.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy