MAHKEMESİ : KİLİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/03/2013
NUMARASI : 2010/696-2013/275
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
Davacılar, kayden maliki oldukları 454 parsel sayılı taşınmazın tamamına, kanal açmak suretiyle davalı tarafından elatıldığını, 2009 ve 2010 yıllarında ürün elde edemediklerini ileri sürerek 7.500,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında taleplerini ıslah etmişlerdir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, davalının 05.12.2008 tarihinde kayden davacılara ait 454 parsel sayılı taşınmaza fiilen elattığı ve taşınmazın tamamını kanal açmak suretiyle kullandığı, davacılar tarafından 12.04.2010 tarihinde açılan kamulaştırmasız elkoyma nedeniyle tazminat davasının kabulle sonuçlandığı, Kilis Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/484 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda taşınmaz üzerindeki fıstık ve zeytin ağaçları ile bağın ihbar olunanlar M.Hayrettin, Mehmet ve F.. H..'na ait olduğunun tespitine karar verildiği saptanmak suretiyle, ziraat bilirkişisi tarafından dava konusu taşınmaz “tarla” olarak değerlendirilip 05.12.2008 tarihinden 12.04.2010 tarihine kadar ecrimisil belirlenmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.
Ancak, mahkemece taşınmazın bulunduğu bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden değerlendirme (2009) tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ilişkin dekar başına ortalama verimine ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtilerek, ziraat bilirkişisinden bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınması, özellikle 2009 yılı için münavebeye dahil edilen ürünlerin üretim gelirlerinin ortalamasından üretim giderlerinin ortalaması düşülerek dekar başına düşen net gelirin belirlenmesi gerekirken, 2 ürünün 1 senelik dekar başına düşen gelirlerinin toplamından 1 ürünün yıllık masrafı düşülmek suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.