MAHKEMESİ: KAMAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/02/2013
NUMARASI: 2013/27-2013/21
Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davalı Şuayip vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasından kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın 8 parsel sayılı taşınmazdaki 5, 6, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümler ile birlikte 39 ada 7, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara yönelik elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım istekleriyle 16.06.2011 tarihinde açıldığı, mahkemece 27.12.2011 tarihinde 8 parsel sayılı taşınmazdaki 5, 6, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümler yönünden davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydına karar verildiği, tefrik kararı uyarınca mahkemenin 2013/27 esasına kaydedilen dava dosyasında anılan bağımsız bölümler yönünden taraflar arasındaki uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasından kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.
Hemen belirtilmelidir ki; TMK'nun 683. maddesi uyarınca bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahiptir. Malik malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.
Somut olayda, davacılar mülkiyet hakkına dayanarak davalıların kullanımının haklı ve geçerli nedene dayanmadığı iddiası ile talepte bulunmuşlardır. Dava dilekçesinde bildirilen ve keşfen belirlenen değer de nazara alındığında eldeki davaya konu 8 parsel sayılı taşınmazdaki 5, 6, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümler yönünden davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine aittir. Bu durumda davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken tefrik ve ardından yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmiş olması doğru değildir. Nitekim bu husus mahkemenin tefrik kararı verilen 2001/301 esas, 2012/405 karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemesi sonucunda Daire'nin 05.12.2013 tarihli ve 2013/9680 esas, 2013/17375 karar sayılı bozma ilamında da vurgulanmıştır.
Hal böyle olunca, çekişme konusu 8 parsel sayılı taşınmazdaki 5, 6, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümler yönünden işin esasının incelenmesi sonucu karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.
Davalı Şuayip vekilinin temyiz itirazı açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.