MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL VEYA TENKİS
Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;
Davacılar, mirasbırakan ...'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 73 ve 265 parsel sayılı taşınmazlarını bağış suretiyle oğlu davalı ...'a, 226 parsel sayılı taşınmazını ise ölünceye kadar bakma akdiyle torunu davalı ...'ya temlik ettiğini, murisin bakım ihtiyacının bulunmadığını, saklı paylarının ihlal edildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptaline ve miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, bakım ihtiyacı olan murise ve eşine yıllarca baktıklarını, bağışta muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini, mal kaçırma amacının bulunmadığını, bakım ödevinin yerine getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, asıl davada davalı ...'a yapılan bağışın muvazaalı olmadığı, birleşen davada, davalı ...'ya yapılan temlikin ölünceye kadar bakma koşuluyla olduğu, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı işlem bulunmadığı, iptal ve tescil isteğinin her iki dava bakımından reddine karar verilmesi gerektiği, murisin tüm ihtiyaçlarını davalıların karşıladığı, bakım görevini yerine getirdikleri, birleşen davada tenkis isteğinin de reddi gerektiği, asıl davada davalı ...'a yapılan taşınmaz bağışları nedeniyle davacıların saklı paylarının ihlal edildiği, gerekçesiyle asıl davanın tenkis isteği bakımından kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.03.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Asıl ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkin olup, mahkemece, asıl davada iptal ve tescil isteği ara kararla reddedilmek suretiyle tenkis isteği bakımından davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere, bağış geçerli işlemlerden olup, bağış suretiyle gerçekleştirilen taşınmaz temlikleri bakımından 01.04.1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri yoktur. Başka bir deyişle bu tür temlikte muris muvazaasından söz edilemez.
Asıl davadaki iptal ve tescil isteğinin ara kararla reddi doğru değil ise de, bu hususlar sonuca etkili görülmediğinden yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davacıların saklı payının zedelendiği tespit edilerek yazılı şekilde tenkise hükmedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.
Diğer taraftan, birleşen davada, çekişme konusu 226 parsel sayılı taşınmaz davalı ...'ya ölünceye kadar bakma koşuluyla temlik edilmiş olup, davalının akitten doğan bakım borcunu yerine getirdiği, ivazlı akitlerden olan bakım akdi yönünden muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek birleşen davanın reddi de doğrudur. Davalı ...'ın tüm, davalı ...'nın öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarına gelince, birleşen davanın reddine karar verilmiş olmakla kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına keşfen belirlenen ve yargılama sırasında harcı ikmal edilen değer üzerinden avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen değerden avukatlık parasına hükmedilmesi doğru değil ise de, anılan bu yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, hükmün B-3. bendinde yer alan, “1.800,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin çıkarılmasına, yerine, “3.300,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi hükmün bu şekliyde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alının peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy