MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, 550 ada 22 parseldeki 8, 9, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 20 no'lu bağımsız bölümleri satın aldığını, taşınmazları kendi ihtiyacı için kullanacağından davalıdan boşaltmasını ihtaren istediği halde boşaltmadığını ileri sürüp, davalının tahliyesini istemiştir.
Davalı, önceki malik ile aralarında herhangi bir kira sözleşmesi bulunmadığını, önceki malikin muvafakatı ile taşınmazda oturduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı tarafça kira sözleşmesinin varlığının ispatlanamadığı, davanın elatmanın önlenmesi davası olarak görülmesi gerektiği gerekçesi ile HMK'nun 4. maddesi uyarınca görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
-KARŞI OY-
Dava, 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine dayalı ihtiyaç sebebiyle tahliye davasıdır.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, davaya konu bağımsız bölümleri 19.9.2012 tarihinde dava dışı kişiden satın aldığı, 27.09.2012 tarih ... yevmiye numaralı noterden düzenlenen ihtarname ile kendisinin ihtiyacı olması sebebiyle davalıdan bağımsız bölümlerini tahliye etmesini istediği, davacının tahliye etmemesi üzerine 26.04.2013 tarihinde eldeki tahliye davasını açtığı anlaşılmaktadır.
Bilindiği gibi; HMK'nun 26. maddesi uyarınca hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.
Mahkemenin de, kabulünde olduğu üzere, dava, 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine dayalı ihtiyaç sebebiyle tahliye davasıdır. Mahkemece, taraflar arasında kira ilişkisinin bulunmadığı da tespit edilmiştir.
Hâl böyle olunca, davanın kanıtlanamaması sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak usulüne uygun açılmış bulunan el atmanın önlenmesi davası olmadığı halde davanın el atmanın önlenmesi davası olarak görülmek üzere görevsizlik kararı vermesi doğru olmadığı gibi sayın Daire çoğunluğu tarafından kararın onanmış olması da doğru değildir. Bu nedenle, Daire çoğunluğunun onama yönündeki görüşlerine katılmıyorum.