MAHKEMESİ: NAZİLLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 16/05/2013
NUMARASI: 2012/128-2013/191
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, eşit hisse ile davacılardan Murat ve Ali'nin kayden maliki diğer davacı Emine'nin ise intifa hakkının bulunduğu 1321 ada 102 parseldeki 2 nolu bağımsız bölümü davacılar Ali ve Emine'nin 18.07.2011-05.08.2011 tarihleri arasındaki dönemde vasisi olan davalı Gülay'ın kullandığını, davalının 30.03.2012 tebliğ tarihli ihtara rağmen taşınmazı boşaltmadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve toplam 3.150.00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne;ecrimisil isteğinin ise 26.03.2012 ile dava tarihi olan 09.05.2012 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanan bilirkişi raporuna atfen kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz harcı yatırılmadan ve adli yardım talep edilerek temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi Barış Bülbül'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Bilindiği üzere, Anayasa'da aranan hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'un 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.
Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.
Somut olaya gelince, Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/95 Değişik İş sayılı dosyasına davalı tarafın muhtarlıktan aldığı fakirlik belgesini ibraz ettiği ve adli yardım yönünden yasal şartların oluştuğu görülmekle davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; yargılama aşamasında ileri sürülmeyen temliken tescil talebinin dinlenilmesi mümkün olmadığına göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardım talebi nedeniyle geçici muafiyet tanınan 119.00.-TL temyiz yoluna başvuru harcı ve 4.675.81.-TL nisbi temyiz harcının davalıdan tahsiline, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.