Taraflar arasındaki davadan dolayı Hukuk Mahkemesinden verilen 11.12.2014 gün ve 435-463 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Davacılar miras bırakan kayden maliki olduğu 1579 ada 1,2,3 ve parsel, 1585 ada 1 parsel, 1568 ada 4 ve 6 parseller, 1569 ada 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14 ve 15 parsel, 1570 ada 1,2,3,4,5,8,9,10 ve 11 nolu parsel, 1571 ada 1 parsel, 1557 ada 9 ve 13 nolu parsel, 1556 ada 3 parsel, 1697 ada 4 parsel, 1556 ada 2 parsel sayılı taşınmazları düzenlenen 18.09.1950 tarih ve 6612 yevmiye sayılı bağış senedi ile İşçi Sigortaları Genel Müdürlüğüne bağışladığını, davacıların 20.06.2011 tarihinde kendilerine yapılan bir ihbar üzerine bu durumu öğrendiklerini ve yasal bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde eldeki davayı açtıklarını, hibe senedindeki koşulların oluşmadığını ve hibe mükellefiyetinin ifasının davalı tarafın kusuru ile imkansız hale geldiğini ileri sürerek davalı hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile muris mirasçıları olan davacılar adına tescile karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı vekili, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/387 Esas sayılı dosyasında tarafından aleyhine aynı taşınmazlarla ilgili tapu iptal ve tescil davası açıldığını, davanın halen derdest olduğunu beyan etmiş ve davalı vekili de davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını beyan etmekle birlikte davalı idarenin bağış senedinde belirlenen esaslar dahilinde yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle eldeki davanın, Hukuk Mahkemesi'nin 2014/286 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir
Birleştirme kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece temyizi kabil olmadığı gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Gerçekten de birleştirme kararının müstakilen temyize tabi olmadığı, asıl kararla birlikte temyiz edilebileceği HMK’nun 168. maddesinde vurgulanmıştır.
O halde; temyiz edenlerin 03.02.2015 ve 25.02.2015 tarihli temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 22.3.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi