MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, eşinin 1996 yılında ölümü ile yalnız kaldığını, 375 parsel sayılı taşınmazı oğlu davalı ...'a ölünceye kadar kendisine bakması karşılığında satmak istediğini, taşınmazın mükellefiyet kısmına "iş bu gayrimenkul intifası müddetince ... oğlu ...'a aittir" şeklinde şerh konularak devir yapıldığını, davalının ise bakım borcunu yerine getirmeyerek ...'ye taşındığını, bunun üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesi'ne davalının sorumluluklarını yerine getirmediği için dava açtığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davacı, yargılamanın devamı sırasında ölmüştür.
Davalı, dava konusu taşınmazı babasının verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının ölümü ile taraf ehliyetinin son bulduğu ve yalnızca bir mirasçının davayı takip ettiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen 31.05.2012 tarihli karar Dairece “... yargılama sırasında ölen davacıya ait veraset ilamına göre, davada yer almayan mirasçılarının davaya dahil edilmeleri veya olurlarının alınması yada miras şirketine TMK.’nun 640.maddesi gereğince atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca,yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda yargılamanın yapılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.