MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TENKİS
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı ..., kardeşi olan mirasbırakanı ...’ün tüm mal varlığını davalı kuruma vasiyet ettiğini, saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek tenkis istemiş, yargılama sırasında davacının ölümüyle davayı mirasçıları takip etmiştir.
Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.
Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "Davadaki istek, tenkis olmasına karşın istek dışına çıkılmak suretiyle HUMK’nun 74. maddesinin gözardı edilmesi doğru değildir. Diğer taraftan, davacının saklı payına tecavüz edilip edilmediği, terekenin tespiti ile mümkün olacağı halde, açılan terekenin tespitine ilişkin davanın sonucunun beklenmemesi de isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 31.906,22 TL'nin 13.10.2015 tarihinden itibaren başlayacak faiziyle miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dava, tenkis isteğine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davalı Cemiyet vekilinin işin esasıyla ilgili temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.
Davalı Cemiyet vekilinin harçla ilgili temyiz itirazına gelince;
1606 sayılı Kanunu değiştiren 3685 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince Darüşşafaka Cemiyeti'nin harçtan muaf olduğu göz önünde tutulmadan davalıya harç yükletilmesi doğru değildir.
Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 2. bendinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan karar ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 510 TL peşin harcın Hazineden alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, davalı Cemiyet vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.