MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL
Taraflar arasındaki davadan dolayı Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.04.2015 gün ve 2009/140 Esas 2015/147 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 27.09.2018 gün ve 15839-12954 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar birleştirilen davada davacılar vekili ve davalılar ... ile ... vekili, davalılar İ ... , ... , ..., davalı ... ve davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Asıl ve birleştirilen davalar, ayrı ayrı 10.000,00’ar TL değer gösterilmek suretiyle açılmış ve bu değer üzerinden 14.04.2015 tarihinde nihai karara bağlanmış, karar ve ilam harcı da 10.000,00 TL üzerinden alınmıştır. Hüküm, 27.09.2018 tarihinde Dairece bozulmuştur.
Bilindiği gibi, birleştirilmesine rağmen her dava kendi içinde ayrı olma özelliğini korur.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 27.09.2018 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davacılar vekilinin 07.02.2019 davalı ...’un 07.03.2019 davalılar Süleyman ve Nebahat vekilinin 29.11.2018 davalılar İlkay, Sunay ve Fatma vekilinin 23.01.2019 davalı ...’ün 07.03.2019 tarihli dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.