MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL
Dava tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.
Kadastro sonucu Ulaş İlçesi Kapukaya Köyü çalışma alanında bulunan 147 ada 25 parsel sayılı 241,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 20 yılı aşkın bir zamandan beri çekişmesiz ve aralıksız malik sıfatı ile zilyet ve tasarrufunda bulunduğu gerekçesiyle davalı ...... adına tespit edildikten sonra, itiraz üzerine kadastro komisyonunca ... adına tespit ve tescil edilmiştir.
Davacı ..., çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği iddiasıyla taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Davalı, çekişmeli taşınmaz üzerinde uzun yıllardır zilyetliklerinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, davacının talep ettiği bölüm üzerinde, davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı ve sınır olarak yapıldığı iddia edilen istinat duvarının 2012 yılından sonra yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 341/2 ve 346. maddeleri gereğince hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece ek kararla temyiz talebinin kararın kesin olarak verilmiş olmasından dolayı reddine karar verilmiştir.
Bu kez iş bu ek karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşüldü.
Dava kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılmış tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/(2) ve ek madde-1 maddelerine göre 2018 yılı itibariyle dava değeri 3.560-TL'den az olması nedeniyle ilk derece mahkeme kararının kesin olduğu gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Hemen belirtilmelidir ki, Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında "Bu Kanunun, senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz." hükmü düzenlenmiştir.
Bunun yanında, anılan yasa hükmü uyarınca, görülmekte olan davada uygulanması gereken ve davanın açıldığı 12.06.2009 tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde temyiz edilebilen kararlar belirlenmiş; taşınmazın aynına ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın kanun yollarına tabi bulunduğu belirtilmiştir.
Hâl böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken dava değeri dikkate alınarak temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi hatalıdır.
Davacı vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin EK KARARIN KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy