MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL
Taraflar arasında görülen dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davacılar vekili, çekişmeli taşınmazların murisleri ...den geldiğini, tespitin davalılar adına yapılmasına gerekçe gösterilen 27.03.2003 tarihli satış senedinin geçerli olmadığını, çekişmeli taşınmazların tamamında davacılar murisi ve davacıların zilyet olduğunu, davalıların 20 yıllık bir kullanımlarının bulunmadığını öne sürerek çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile muris ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi istemi ile dava açmıştır.
Davalılar ... ile ..., davacıların murisi ...'in 27.03.2003 tarihli köy senedi ile ... Köyünde ki tüm taşınmazları kendilerine sattığını, satış sonrasında satıcı ...'in köy ile alakasını kestiğini ve satış tarihinden itibaren zilyetliğin kendilerine geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Hazine, çekişmeli ... ada ... parsel sayılı taşınmazın evveliyatında orman olduğunu, ancak orman niteliğini kaybettiğinden bahisle orman sınırları dışına çıkarıldığını, ormanların zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, davacıların davasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.
Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile 1/7 şer hisse ile ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... adına, ... ada ... parsel ile ... ada ... parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile ..., ... ve ... adına, ... ada ... parsel sayılı 3.957,69 metrekare senetsizden 2/B maddesi uyarınca ... kullanımında olduğu orman sınırları dışına çıkarıldığı belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince, satışın geçerli olmasının yazılı olma koşuluna bağlı olmadığını, taşınmazın zilyetliğinin davalılara ait olup taşınmazın mülkiyet hakkının davalılarca kazanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, taraf teşkilinin sağlanması gerektiğinden kararın kaldırılarak yerel mahkemeye gönderilmesine karar verildikten sonra, mahkemece taraf teşkili sağlanmış, taşınmazın zilyetliğinin davalılarca yerine getirildiği taşınmazın mülkiyet hakkının davalılarca kazanıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşüldü.
Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 21/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2.maddesi ise “ miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” Demek suretiyle gayrımenkullere ilişkin uyuşmazlıklarda değere bakılmaksızın temyiz yolunun açık olduğu belirtilmiştir.
HMK’nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. maddesinin 1-a bendi ise “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.” demek suretiyle temyiz sınırını belirlemiştir. Bu miktarın her yıl yeniden değerleme suretiyle arttırıldığı izahtan varestedir.
Bölge Adliye Mahkemeleri ise bilindiği üzere 20.07.2016 tarihinde faaliyete başlamıştır.
Bu yasal düzenlemeler karşısında çözümlenmesi gereken husus; Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 ile Kadastro Yasası'nın ek 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 28.07. 2020 tarihi arasında hüküm altına alınan ve miktar itibariyle verildiği anda yasa yolu kapalı olan uyuşmazlıklar açısından ek 6. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı, bir başka ifade ile verildiği anda kesin olan bu kararlara karşı temyiz yolunun mümkün olup olmadığı hususudur.
Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.
3402 sayılı yasanın ek 6. maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de bulunmamaktadır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.
Verildiği anda değer itibariyle istinaf veya temyiz sınırının altında kalan kararların o anda kesinleştiğinde ise şüphe yoktur. Bir kararın kesinleşmesi, ya verildiği anda miktar itibariyle kanun yoluna kapalı olması, veya kanunda açıkça kesin olduğunun belirtilmesi nedeniyle, ya da kanun yolları tüketilmek suretiyle olur. Verildiği anda kesin olan hüküm bakımından artık yargılama bitmiştir. Yargılama süreci biten bir uyuşmazlık için temyiz incelemesi mümkün değildir. Kesinlik, yargılamanın devamına engel bir durumdur. Hüküm verildiği anda kesin olduğu için artık tamamlanmış bir usulü işlem söz konusudur. Bu nedenle HMK 448. maddesi gereğince Kadastro Kanunu’nun ek 6. maddesinin tamamlanmış işlemlere uygulanması mümkün değildir. Ayrıca kesin olan bu kararın, lehine olan taraf bakımından usulü kazanılmış hak doğuracağı da unutulmamalıdır. Usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeninden olup usul hukukunun en önemli ilkelerinden biridir.
Prof. Dr. Baki KURU “ Miktar veya değeri temyiz (kesinlik) sınırını geçmeyen menkul (taşınır) mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” (HUMK hükümlerine göre) derken Hukuk Muhakemeleri Usulü 2001 Altıncı baskı 4981.sayfasında “ Kanundan ötürü verildiği anda kesin olan bir karar temyiz edilirse, temyiz talebi (esasına girilmeden) mesmu olmadığından dolayı reddedilir. Fakat, Yargıtay, böyle bir (kesin) kararı yanlışlıkla bozarsa, bu bozma kararı ve mahkemenin bundan sonra yaptığı işlemler geçersizdir (yok sayılır)” demektedir.
Somut uyuşmazlığa gelince, keşfen belirlenen dava konusu taşınmaz değerinin (42.123TL) karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının (47.530TL) altında kaldığı anlaşılmaktadır. Esasen bu nedenle Bölge adliye mahkemesi tarafından temyiz dilekçesinin değerden reddi yönünde ek karar verilmesi gerekir ise de, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek temyiz incelemesi yapılmasının doğru olmadığı düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy