MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/326 E., 2025/416 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/250 E., 2025/26 K.
Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davacı vekili; muris ...'ün davacının babası olduğunu, murisin ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 27 90... , 27 90... ve 4332 parsel sayılı taşınmazları bağışlama yolu ile oğlu davalı ...’e 19.10.2007 tarihinde, 27 90... parsel sayılı taşınmazı 01.04.2019 tarihinde bağışlama yolu ile torunu davalı ...’e bağışlayarak devir ettiğinin, 27 90... parsel sayılı taşınmazın 29.07.2019 tarihinde torunu davalı ...’e devir ettiğinin 30.11.2020 tarih ve ... yevmiye nolu vasiyetnamesinde beyan olunduğunu, davalıların almaya elverişli ekonomik bir gücünün bulunmadığını, murisin satışa ihtiyacı olup olmadığının şaibeli ve ispata muhtaç olduğunu, davacının 15.03.2022 tarihinde 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2022/168 Esas sayılı dosyası gereğince vasiyetnamenin okunması ile gerçekleri öğrendiğini, murisin devir işlemlerini yapmaya ehliyetinin olup olmadığını takdire sunduklarını, taraflar arasındaki satışın muvazaalı olduğunu, Fethiye 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/264 Esas sayılı dosyası ile vasiyetnamenin iptali davası açıldığını öne sürerek davalılar üzerine kayıtlı taşınmazların tapu kaydının iptaline ve miras payları oranında tapuya tescilini istemiştir.
Davalılar vekili; derdestlik itirazında bulunduklarını, davalılar ... ve ...'e devredilen taşınmazların muris tarafından bağışlandığını, bağış yolu ile devredilen taşınmazlar açısından davanın hukuki dayanağı bulunmadığını, murisin ölüm tarihine kadar akıl sağlığının yerinde olduğunu, murisin vasiyetnamede davacı kızlarına da taşınmazlar vasiyet ettiğini, vasiyetnamenin tamamı ve murisin malvarlığı incelendiğinde murisin sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yaptığından mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğini, davacıların anne ve babaları ile iyi ilişkiler içerisinde olmadıklarını, evlatlık görevlerini yerine getirmediklerini, murisin kısıtlanması için Fethiye 1.Sulh Hukuk Mahkemesi 2022/100 Esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını, dosyada alınan raporda murisin vasi, kayyım veya danışman atanmasını gerektirecek bir durumunun olmadığına karar verildiğini, davalı ...'ün muris dedesinin ihtiyaçlarını gidermek ve başına birşey gelmemesi adına aynı evde ikamet ettiğini, davalının murise yaptığı bakımın sonucu olarak murisin minnet duygusu ile taşınmazın davalıya kalmasını istediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen bilirkişi raporu ile murisin davaya konu devir işlemlerini gerçekleştirdiği tarihlerde fiil ehliyetinin bulunduğu tespit edildiğinden davacının ehliyetsizlik iddiasına itibar edilmediği, davalılar ... ve ...'a yapılan devirler yönünden bağışlamak istediği taşınmazları tapuda da bağış göstermek sureti ile yani iradesine uygun işlemle devrettiği, bu haliyle murisin gerçek iradesi ile görünürdeki işlemin aynı olması nedeni ile davacının muris muvazaası iddiasının dinlenilmesi imkanı bulunmadığı, davacının tenkis talebinin de bulunmadığı, davacı lehine miras payından fazla olacak şekilde vasiyetname düzenleyen murisin, davalı ...'a devredilen taşınmazın değeri ve murisin aktifinde yer alan diğer taşınmazlara oranı göz önüne alındığında ve özellikle murisin amacının davacıdan mal kaçırmak olması halinde davacı lehine vasiyet edilen taşınmazları da elden çıkarma imkanı bulunmasına karşın böyle bir işlem yapılmamış olması birlikte değerlendirildiğinde davacıdan mal kaçırma kastı ile hareket ettiğinin kabulünün mümkün olmadığı, davacının murisin mal kaçırma kastı ile hareket ettiği yönündeki iddiasını ispatlayamadığı, davaya konu taşınmazın muris tarafından torunu olan davalı ...'a duyduğu minnet nedeni ile devredildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla
; davacının, muris tarafından davalı ...'a yapılan temlikin miras haklarından mahrum bırakmak amacıyla kendisinden mal kaçırmak için yapıldığını HMK’nın 190. ve TMK’nın 6. maddeleri gereğince somut olarak ispat edemediği, Yerel Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinde Yasa'ya aykırı bir yön görülmemesi nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.