MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/976 E., 2025/1301 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sandıklı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/49 E., 2025/7 K.
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili; muris ...'ın ... ilçesi, ... köyü, ... Mevkiinde bulunan 2 04... (186) parsel numarada kayıtlı olan taşınmazını 02.06.2019 tarihinde mirasçılardan mal kaçırmak kastıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini, davalının ise bu taşınmazı 05.11.2021 tarihinde dava dışı ... şirketine sattığını belirterek taşınmazın değerinden davacının miras payı oranına tekabül eden kısmının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, davacı vekilinin 03.12.2024 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini artırmak suretiyle 10.000,00 TL'den 348.557,63 TL'ye çıkarmıştır.
Davalı; dava konusu taşınmazı anne ve babasının yanına gelerek ve onların bakımı ile ilgilenebilmek için
satın aldığını ancak daha sonra planın iptal olduğunu, devir tarihinde taşınmazın değerli olmadığını ve satın alabilecek ekonomik gücünün bulunduğunu, murisin başkaca taşınmazlarının da olduğunu, dava konusu işlemin mirastan mal kaçırmak kastıyla yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tanık anlatımına göre murisin tüm mirasçılarla sosyal ve beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, satış bedeli ile gerçek değer arasındaki farkın tek başına muvazaa olgusunu kanıtlamaya yeterli olmadığı, murisin mal kaçırması için herhangi bir sebebinin bulunmadığı, dinlenen davacı tanıklarının beyanında temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı yönünde bir açıklama yer almadığı gibi yapılan devrin davacının da bilgisi dahilinde varılan anlaşmayla gerçekleştiğinin beyan edildiği, murisin dava konusu taşınmaz dışında diğer taşınmazlarını da davalıya temlik etme imkanı varken devretmediği, davacı tarafından ispat yükü yerine getirilemediğinden İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere, özellikle TMK'nın 6. maddesi uyarınca ispat yükü üzerinde olan davacının muris muvazaası iddiasını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.