MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3472 E., 2025/1172 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/448 E., 2022/147 K.
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.
Davacı vekili; muris ...'ın vefatından 6 ay önce 18.06.2019 tarihinde 200.000,00 TL bedel ile davaya konu ... ili, ...ilçesi,... Mahallesi 19 33... parsel 26 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetini davalıya devrettiğini, söz konusu devir işleminin muvazaalı ve müvekkilinden mal kaçırmaya yönelik gizli bir bağış niteliğinde olduğunu, murisin davaya konu taşınmazı satma gereksiniminin bulunmadığını, taşınmazın gerçek değeli ile muvazaalı satış değeri arasında fahiş bir fark bulunduğunu, davalının murisin vefatından önce çeşitli şubelerden murisin hesabından para çektiğini, davaya konu taşınmazın satış işleminin yapıldığını davalının yakınları ile muristen başkasının bilmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu k...ın iptali ve davacının miras payı oranında adına kayıt ve tescilini, olmadığı takdirde tenkis istemiş, ölümü üzerine mirasçıları davayı sürdürmüştür.
Davalı vekili; davacının murisin kardeşi olduğunu, kardeşlerin saklı pay sahibi mirasçılar arasında sayılmadığını, murisin eşinin ölümü ile yalnız kaldığını ve murise davalı ile ailesinin aile olduğunu, hep onların yanında kaldığını, murisin tüm bakım ve ihtiyaçlarının davacı ve ailesi tarafından karşılandığını, murisin geride bir taşınmazının daha olduğunu, murisin kendisine göre bir paylaştırma yaptığını savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla
; dava konusu taşınmazın muris ... tarafından davalı ...'na devrinin bedelsiz ve minnet duygusu ile yapıldığı, murisin davacı mirasçıdan mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteminin reddine, terditli talep olan tenkis istemi yönünden ise davacının muris ...'ın kardeşi olduğu, kardeşin saklı paylı mirasçısı olmadığından, tenkis isteminin hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla
; murisin, kendisine bakan, ilgilenen davalı kardeşine minnet duygusuyla çekişmeli taşınmazı temlik ettiği, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı, bakımın semen yerine geçtiği, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının kanıtlanamadığı, murisin dava konusu taşınmaz dışında adına kayıtlı 1 taşınmazı daha bulunduğu ve vefatı ile mirasçılarına intikal ettiği, davacının murisin kardeşi olmasından dolayı saklı pay mirasçı olmadığı ve tenkis talep edemeyeceği hususları bir arada gözetildiğinde yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 4.732,80 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı mirasçılarına iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.