MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/87 E., 2025/259 K.
Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
Davacı ...; imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Antalya ili, Manavgat ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan tescil harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı vefat etmiş, mirasçıları davaya katılmıştır.
Davalılar; taşınmaz bölümünün Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek davanın reddi savunmuşlardır.
İlk Derece Mahkemesince 3402 sayılı Yasa'nın 14... . maddeleri ile TMK’nın 713/1 maddesi uyarınca zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairenin 27.11.20 23... /3536 Esas, 2023/6814 Karar sayılı kararıyla "hava fotoğraflarının incelenmesine, fen bilirkişi, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve harita ve jeodezi mühendisi bilirkişi ile yeniden keşif yapılmasına" değinilerek karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda zilyetlikle kazanım şartları davacılar lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.