MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2150 E., 2025/2648 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/7 E., 2024/163 K.
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.
Davacılar; muris ...’ın maliki ve paydaşı olduğu dava konusu 4 72... parselde bulunan 6 nolu bağımsız bölüm ve 437 parsel sayılı taşınmazı kız çocuklarından mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürerek davalı adına olan kayıtların iptali ile miras payı oranında adlarına tescile, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı; devrin muvazaalı olmadığını, murise baktığını, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, aldığı tarihten itibaren de kullandığını, muristen başka taşınmazlar kaldığını, davacıların da kullanımında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin mal kaçırmak amaçlı devir yaptığının davacı tarafça ispat edilemediği, devir ivazlı olduğundan tenkis hükümlerinin de uygulanmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf isteği üzerine istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve gider avansı da dâhil olmak üzere tüm giderleri tamamlaması hususunda düzenlenen muhtıra tebliğ edilmesine rağmen süresinde gerekli harç/gider ödemediğinden 6100 sayılı Kanun’un 344. maddesi gereğince istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 18.10.2024 tarihli ek karar verilmiş, ek karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2024 tarihli kararı ile davacı tarafın istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığından istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/(1).b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın istinafı üzerine verilen kararının davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 05.03.2025 tarihli 2025/171E., 2025/1113K. sayılı ilamı ile davacılar vekiline yapılan usulüne uygun bir ihtarın bulunmadığı gözetilerek ek kararın kaldırılması suretiyle yeniden muhtıra çıkartılması ve sonucuna göre işlem yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılması ve eksikliklerin tamamlanması neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, murisin tüm malvarlığının yaklaşık %80'ini tek oğlu olan davalıya temlik etmesi, 2011 yılında yine aynı taşınmazları vasiyet ederek sanki öncesinde taşınmazları oğluna satmadığını teyit edecek şekilde hayatın olağan akışına aykırı hareket etmesi, murisin taşınmazın satmasını gerektiren bir durum olmaması, davalının murise oğlu olarak bakması ahlaki yükümlülük olup bu ahlaki yükümlülüğü aşacak şekilde bir bakımı olmaması, murisin temlik ettiği taşınmazların tüm mal varlığına göre değerli taşınmazlar olması, bölgedeki yöresel örf ve adetler gereği kız çocuklarından mal kaçırma olgusunun yaygın bulunması gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK 353-1-b-2. maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteğinin değerden reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-KARAR-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye 98.405,89 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.