MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 08.01.2025
İLK DERECE MAHKEMESİ: Çeşme 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2016/261 E., 2020/407 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleştirilen davada davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2025 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir.
Ek karar birleştirilen davada davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; duruşma isteği değerden reddedilip süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak pay oranında açılan tapu iptali ve tescil davalarında, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Dosya içeriğine göre; birleştirilen davada davalılar vekili tarafından temyize konu edilen 3285 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümde mirasbırakandan davalıların mirasbırakanı Muhiddin Çetin Güngör’e devredilen ½ payın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 87.001,27 TL olup bu değerden her bir davacının 2/8'er miras payına isabet eden değerin ayrı ayrı 21.750,31 TL olduğu, belirlenen değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
10.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.