MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 57. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1026 E., 2024/2240 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/10 E., 2021/313 K.
Dava, taşınmazın mimari projeye aykırılığı nedeniyle mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.
Davacı vekili, davacının, İstanbul ili, Sancaktepe ilçesi, ... Mahallesi 65 12... parsel sayılı taşınmazdaki E blok 1. kat 33 numaralı bağımsız bölümü davalıların murisi ...'den 23.08.2006 tarihinde satın aldığını, davacının satın aldığı tarihte inşaat bitmediğinden taşınmazın davacıya devredilmediğini ileri sürerek 33 numaralı bağımsız bölümün ana taşınmaz içerisindeki yerinin tespiti ile davacıya tahsisini talep etmiştir.
Davalılar vekili; imar planı değişikliği yapılmasından sonra inşaatın %80 seviyesinde iken ruhsatın iptal olduğunu, davalılar ve murisinin kusuru bulunmadığını, kişinin zaten malik olduğu bir yerin ayrıca kendisine tahsis edilmesini talep etmesinde hukuki bir yararı bulunmadığını, taşınmazın 1. katta olduğunu, ilgili projede dükkan (galeri) katları ile ofis katlarının farklı olduğunu, davacının aldığı bağımsız bölümün dükkan değil, ofis niteliğinde olduğunu, fiili durum ile resmi durum arasında herhangi bir uyarsızlık bulunmadığını, davacının taşınmazının yerinin açık ve net olduğunu, site yönetimine başvurması halinde malik olduğu taşınmazın yerinin gösterilmesinin mümkün olduğunu, bu nedenle tespit davası açılmasında da hukuki yarar bulunmadığını, davacının malik olduğu taşınmazı kullanabilmesinin mümkün olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ana rapor ve ek rapordan, dava konusu taşınmazın, asma katın üzerindeki E blok, 1. kat, 33 nolu bağımsız bölümün 1. kat koridoruna çıkınca sağdaki merdiven yanında bulunan ilk bağımsız bölüm olduğunun tespitine, bağımsız bölümün davalılar tarafından kullanılmadığı anlaşıldığından davacıya tahsis edilmesi talebinin reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmakla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/2 hükmü uyarınca davacı vekilinin duruşma isteminin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.