MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1282 E., 2025/2300 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/444 E., 2025/83 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçısı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, muris muvazaası hukuki nedeni dayalı ve tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.
Davacı vekili; muris ...’ün maliki olduğu 2 28... parsel (eski 1769), 2 63... parsel (eski 548), 2 80... (eski 1853) ve 2 84... (eski 228) parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara bağışladığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, taşınmazda takyidat bulunması halinde isabet edecek hisse üzerindeki takyidatların kaldırılmasına, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş; davacı istinaf aşamasında 09.09.2025 tarihinde ölmüştür.
Davalı ... mirasçısı ...; davacı tarafın yaşının bir hayli ileri olduğunu, olayların zamanaşımına uğradığını, murisinin hayattayken davacı ve ...’ye yer verdiğini ama tescil ettirmediklerini; dahili davalı ... ile davalı ..., dahili davalı ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ... ve ... ise zamanaşımı geçtiğini, temlik bağış olduğundan iptal-tescil istenemeyeceğini, murisin, davacı evlenince bir çok hayvan aldığını, geride taşınmazları kaldığını, saklı payın ihlal edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bağış yoluyla devir edilen taşınmazlar yönünden muris muvazaasına dayalı tapu iptalinin söz konusu olmayacağı, tenkis isteği yönünden ise muris 30.09.1982 tarihinde öldüğünden mülga 743 sayılı Kanun 513. maddesine göre zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince istinaf esastan reddine karar verilmiştir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı mirasçısı ...’nin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ile maktu karar ve ilam harcı alınmasına karar verilmiş ise de davacı tarafından 23.12.2024 tarihinde 80.167,87 TL tamamlama harcı yatırıldığı göz ardı edilerek fazla harcın iadesine karar verilmemiş olması isabetsizdir.
Ne var ki anılan hususun giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı mirasçısı ...’nin değinen yöne ilişkin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının (2) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “Alınması gereken 615,40 TL harcın daha önce alınan 307,40 TL peşin harç ve 80.167,87 TL tamamlama harcından mahsubu ile fazla yatırılan 79.859,87 TL harcın davacı mirasçılarına iadesine” cümlesinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.