(3167 s. Çek K. m. 16/1) (647 S. K. m. 4/4) (1412 S. K. m. 305/son) (765 S. K. m. 81)
Dava: 3167 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Bahtiyar'ın yapılan yargılaması sonunda; 3167 sayılı Yasanın 16/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile hükümlülüğüne, 1 yıl süre ile bankalarda çek hesabı açmasının ve çek keşide etmesinin yasaklanmasına, TCY.nın 503 maddesine göre verilmiş ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre toplam 57.750 lira ağır para cezasının çevrilip 23.10.1989 tarihinde yerine getirilmiş hükümlülüğü nedeni ile verilen bu cezası TCY.nın 81/1. maddesi gereğinc takdiren 1/6 oranında artırılarak 1 yıl 2 ay süre ile hapis cezası ile hükümlülüğüne dair, (Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 3.4.1991 gün ve 1990/1120 esas, 1991/148 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesiyle 27.11.1991 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti 12.5.1989 tarihinde TCK.nun 503,522,647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uygulanarak 3 ay 15 gün hapis cezası paraya çevrilerek hükmolunan ve 15.12.1989 tarihinde infaz edilen 57.750 lira ağır para cezasıdır.
Her ne kadar 3355 sayılı Kanunla değişik 647 sayılı Kanunun değişik 4. maddesinin 4. fıkrasında "uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükmüne göre çevrilen para cezası veya tedbir olduğu" açıklanmış ise de, daha sonra 14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı Kanunun 6. maddesi ile yapılan değişiklikte ise "bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmü getirilerek, CMUK.nun 305/son maddesinin uygulanma olanağını ortadan kaldırmış olmasına, bu tarihten sonra hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarının miktarına bakılmaksızın TCK.nun 81. maddesinde açıklanan koşulların gerçekleşmesi halinde tekerrüre esas kabul edilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, önceki hükmün yerine getirilme tarihi ile suçu işlediği tarihler nazara alınarak TCK.nun 81. maddesinde gösterilen koşullar gerçekleşmiş olup, uygulamada da bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy