(765 S. K. m. 513)
Dava: Nas-ı ızrar ve hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçlarından sanık Ö.E'nin yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine ilişkin GERMENCİK Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2001 gün ve 2000/115 esas, 2001/320 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 25.04.2002 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
TCK. nin 513/1. maddesinde yazılı suçun oluşması için sadece taşınmazın arz üzerindeki bölünüşünü gösteren her türlü işaretin ( sınırın ) bozulması veya değiştirilmesi yeterli olmayıp, bu eylemlerin başkasına ait emlak ve araziyi tamamen veya kısmen zapt ve tasarruf etmek veya bunlardan yararlanmak amacına yönelik olması gerekir. Komşu taşınmaza tecavüz etmeyen sadece müşteki ile kendi arazisi arasındaki sınırı oluşturan bağ omcalarını söküp atmakla yetinen sanığın zapt ve tasarruf etmek veya ondan yararlanmak özel kastıyla hareket etmemiş olmasına göre TCK. nün 513/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy