(5237 S. K. m. 51, 191)
Dava ve Karar: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık Emre hakkında Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 16.03.2006 tarihinde 2005/864 Esas, 2006/310 Karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca onama isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 18.10.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin (2.) fıkrasının uygulanması sırasında, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde, sanık hakkında ceza miktarı kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,
2- Hükümden sonra 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde; uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında;
a) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi,
b) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi, altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilebileceği,
c) Sadece ikinci fıkranın uygulandığı durumlarda, tedavinin ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde davanın düşmesine karar verilmesi, aksi halde birinci fıkra uyarınca ceza tayin edilmesi,
Öngörülmüş olduğundan; uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış olan sanık hakkında, hapis cezasına hükmedilmeden, ikinci fıkra uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
3- Kabule göre; sanık hakkında, bir tür özel erteleme hükmü niteliğini taşıyan 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbirlerine hükmedildiği halde, genel erteleme hükmü niteliğinde olması nedeni ile uygulanma olanağı bulunmayan, aynı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy