(5237 S. K. m. 7, 52) (647 S. K. m. 4) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık Mehmet H. hakkında Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 26.04.2005 tarih ve 2004/722 esas, 2005/147 karar sayı ile 765 sayılı TCK. hükümleri uyarınca mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca 5320 sayılı Kanun'un 8/3. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 12.08.2005 tarih ve 10-2005/12370 sayılı yazı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun genel ve özel kısımlarında yer alan yeni ve değişik düzenlemelerin mahkemesince değerlendirilmesi için dosyanın mahkemesine iade edildiği, iade üzerine yeniden durulma açılarak yapılan yargılama sonucunda 09.11.2005 tarih ve 2005/591 esas, 2005/424 karar sayı ile Ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehe olduğu değerlendirilerek 5237 sayılı TCK. hükümleri uygulanmak suretiyle verilen mahkumiyet kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 21.11.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 5252 sayılı Kanun'un lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul başlıklı 9. maddesinin 3. fıkrasındaki lehe olan hüküm, önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında; sanık lehine olan 5237 sayılı TCK. hükümleri uyarınca ceza tayin edildiği halde gün karşılığı adli para cezasının 52/2. fıkra gereğince kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası üzerinden hesapla belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine, 5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olmasına göre;
Sonuç: Sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi onanmasına, tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tutuklama kararının kaldırılmasına, sanığın tahliyesine, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse salıverilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 24.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy